بسم الله


به‌ درستى که عدد ماه‌ها نزد خدا دوازده ماه است؛ در همان روزى که آسمان‌ها و زمین را آفرید در کتاب او چنین بوده؛ و از این دوازده ماه، چهار ماه آن ماه‌های حرام است [۱] ...


• پیرمرد [۲] آیه‌ها را می‌نوشت و می‌گفت: تأویل ماه‌های دوازده‌گانه، دوازده امام‌اند. و منظور از چهار ماه حرام، چهار امامی است که نامشان علی است؛ یعنی «على بن ابی‌طالب»، «على بن الحسین»، «على بن موسى»، و «على بن محمد» صلوات الله و سلامه علیهم. پیرمرد می‌نوشت و می‌گفت و می‌گریست... [کلیک +]


• پیرمرد [۳] رفته بود محضر استاد. گفته بود من لیلةالقدر را نمی‌فهمم. استاد گفته بود و ما أدراک ما لیلةالقدر؟! بعد هم ارجاعش داده بود به کلام امام صادق (ع)؛ آن‌جا که فرموده بودند: «شب، فاطمه (س) است؛ و قدر، خدا [۴]» پیرمرد بعد آن همه سال تازه فهمیده بود که لیلةالقدر یعنی «فاطمه‌‌ی خدا» ... [کلیک +]


• می‌گفت ماهِ حرامِ خدا؛ یعنی امام علی بن موسی (ع) فرموده‌اند: «ما حجت‌های خداییم بر شما و مادرمان فاطمه (س) حجت خداست بر ما [۵]». بعد کمی به آسمان نگاه کرد؛ کاسه‌ی چشم‌هاش که لبریز از اشک شد، گفت: او نه فقط حجت خداست بر حجت‌های خدا، که اگر هزارتا ماهِ خدا هم بیاید، او از هر هزار ماه بهتر است. فاطمه (س) سرچشمه‌ی ماه‌های خداست. بعد زیر لب زمزمه کرد «لیلةالقدرِ خیرٌ مِن ألفِ شهر [۶]»...




.::.


[۱] إِنَّ عِدَّةَ الشُّهُورِ عِندَ اللَّهِ اثْنَا عَشَرَ شَهْرًا فِی کِتَابِ اللَّهِ یَوْمَ خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ مِنْهَا أَرْبَعَةٌ حُرُمٌ ...

(مبارکه‌ی توبه، شریفه‌ی سی‌وششم)


[۲] علامه سیدمحمدحسین طباطبایی


[۳] علامه حسن حسن‌زاده‌ی آملی


[۴] قال الصادق(ع): انا انزلناه فی لیلة القدر، اللیلة فاطمه و القدر الله

(تفسیر فرات کوفی، ص۵۸۱)


[۵] الانتصار، جلد ۷، ص ۲۳۷


[۶] شب قدر بهتر از هزار ماه است.

(مبارکه‌ی قدر، شریفه‌ی سوم)